Realisatie dorpshuis

Onze raad had een droom, een droom die al decennia bestaat en die onafhankelijk wat nu wordt beweerd door iedereen gedeeld werd. De realisatie van een dorpshuis in het centrum van Son en Breugel. Aan het kerkplein. Een plek waar we als gemeenschap voor sociaal-culturele en maatschappelijke diensten kunnen samenkomen. Waar we boeken kunnen lezen, zingen, bridgen, naar de radio luisteren, het theater kunnen bezoeken, zalen kunnen huren of simpel een kopje koffie bij een krantje kunnen drinken. En ondanks dat we deze gezamenlijke droom hadden, is dit al vele keren inzet van de verkiezingen geweest en zijn hierdoor verkiezingen gewonnen en verloren of coalities gesneuveld. 

En toch zou ik die gezamenlijke droom als kapstok willen gebruiken om de verdere discussie te voeren. Ik heb in de media en ook al in vorige vergaderingen van de gemeenteraad van enkele partijen gehoord, het is te duur, moeten we niet naar het Vestzaktheater gaan kijken. Andere gemeenten hebben problemen om hun dorpshuis rendabel te houden en nog meer. Maar misschien goed om toch enig historisch perspectief te geven. En ons allen echt af te vragen, hebben we nou discussie over de kosten, de plek, het dorpshuis, het ontwerp of simpel gezegd gunnen we elkaar niet dat er iets gerealiseerd wordt.

En ik wil helemaal niet zolang teruggaan tot het moment dat de eerste discussies over een nieuw dorpshuis opkwamen. Ik wil slechts 10 jaar met u terugkijken.

2010: Er ligt een plan om op de voormalige locatie van de pastorie voor 4 MEuro een bibliotheek te realiseren. Dit plan ontwikkeld door een college bestaande uit VVD, CDA en PvDA GL, leidt dit voorstel tot een besluit, waarin ook Domein, nu Thuis, een rol speelde om de kosten te drukken. Dit plan werd een van de hot thema’s gedurende de gemeenteraadsverkiezingen van 2010. De twee dorpspartijen, DorpsVisie en DorpsBelang, die hier geen voorstander van waren, wonnen de verkiezingen en zetten het plan in de ijskast. 4 jaar lang werd erover gesproken, maar er werd geen beslissing genomen. Het resultaat: we hadden het duurste parkeerterrein van Brabant. 

2014: DorpsVisie en DorpsBelang zetten hun coalitie voort, met als inzet te kijken of het Vestzaktheater een geschikte locatie zou kunnen zijn. De conclusie, niet alle functies passen erin en er zijn forse investeringen nodig zijn om het Vestzaktheater geschikt te maken. 

2016: De coalitie werd verbroken en DorpsBelang, VVD en PvDA/GL vormden een nieuw college. Door dit college werd vol ingezet op nieuwbouw. Nieuwbouw die steeds groter en duurder werd. Die ook een deel van de Petrus Banden kerk nodig had. Een plan waar vanuit de bevolking oppositie tegen kwam, omdat zij graag het voormalige kerkgebouw wilden behouden en de wens uitten om ook dit gebouw mee te nemen in de plannen. Hiervoor werden 1300 handtekeningen verzameld.

Eind 2017, hadden we als raad consensus over:

  • een dorpshuis dat nog steeds iedereen nodig vindt,
  • het programma van eisen ervoor, 
  • de kosten om het dorpshuis te bouwen, (kosten en dat zal ik later laten zien, niet anders zijn dan nu),
  • de beoogde huurders en de voorwaarde dat hun kosten niet omhoog mochten,
  • de energie-eisen die gesteld werden aan het gebouw: energieneutraal. 

Naast deze enorme overeenstemming zijn er ook nog verschillen van inzicht. Moet het nieuwbouw worden of mag binnen het voormalige kerkgebouw worden gebouwd? Een draagvlakonderzoek gaf een overduidelijke uitkomst: de meerderheid van de bevolking wilde een dorpshuis, maar zag nieuwbouw in een groot glazen gebouw niet zitten. 

In 2018 kwam de huidige coalitie met een meerderheid uit de verkiezingen. Belangrijkste strijdpunt in de verkiezingen?: het Dorpshuis. De kiezer had gesproken! Het Dorpshuis moet in het kerkgebouw. Dus werd meteen het kerkgebouw aangekocht (in niet gesloopte staat). En niet zoals de voormalige coalitie wilde in gesloopte staat. Dit laatste zou trouwens duurder geweest zijn. Het nieuwe college ging voortvarend aan het werk. 

En nu 2 jaar later ligt er een voorstel. Een voorstel dat voldoet aan vrijwel alles, zelfs met een tweede verdieping erin, met meer ruimte en een sluitende exploitatie kent, dat vrijwel energieneutraal te maken is, een dorpshuis met kosten die gelijk zijn aan de eerder voorspelde kosten. Een oud gebouw met vele herinneringen aan samenkomst, verbondenheid, troost, vreugde en verdriet behoudt al deze mooie functies maar dan in een nieuw jasje, voor alle inwoners.  Een ontwerp waarvan ik dacht toen ik het voor de eerste keer zag, dit is echt heel mooi. Een plan waarbij de bijzondere elementen van de architectuur van het gebouw zichtbaar gehandhaafd worden, zijnde m.n. de dakconstructie en de gemetselde voorkant. Een gebouw dat de verbindende schakel in Son en Breugel kan zijn. De locatie waar dag en nacht het licht brandt. Voor elke inwoner! Zodat je je nooit eenzaam hoeft te voelen. Dit is mijn thuis. Jouw thuis. ONS thuis! 

Ik had u nog beloofd om naar het financiële aspect te kijken. De jarenlange discussies hebben één voordeel gehad: We hebben al die jaren flinke reserves aangelegd. Reserves en toekomstige reserveringen in de begroting zijn voldoende om dit gebouw te realiseren en te exploiteren. Het herbestemmen van deze reserves voor andere doeleinden is ook niet zomaar mogelijk. Het niet realiseren zal de behoefte van verenigingen, bibliotheek, CMD en theater niet wegnemen. De behoefte aan een dorpshuis is overduidelijk. Dus als we het geld niet hier insteken dan zullen we het geld in een ander dorpshuis steken. En dat gaat dus ook geld kosten. Weer opnieuw beginnen. Weer niet geleerd van het verleden. 

Maar laten we de plannen van 2017 eens vergelijken met de plannen die er nu liggen. Plannen die in 2017 door VVD en Dorpsbelang werden gesteund. En daarmee dus deze hele raad. (muv D66 want die zat toen nog niet in de raad). 

  1. De footprint van het 2017 ontwerp was groter.
  2. Beide ontwerpen voldoen aan het programma van eisen. Echter met de realisatie van een tweede verdieping voegen we hier een substantiële hoeveelheid m2 toe. Wij vinden de 0.2 MEuro extra dan ook goed te verdedigen.
  3. Beide ontwerpen zijn energie neutraal
  4. Bouwkosten waren in 2017: 4,13 MEuro. Nu 4.16 MEuro. Moet wel gezegd worden dat in 2017 het gebouw energieneutraal was en we nu voor de realisatie van zonnecellen op het dak 0.36 MEuro meer moeten betalen.
  5. Kosten voor inrichting en installatie werd in 2017 geschat op 23% van de bouwkosten en nog additionele kosten voorde installatie, bi elkaar  ongeveer 1.4 MEuro, deze waren niet verder opgesplitst, nu worden deze geschat op 1.6 MEuro.
  6. De kosten voor sloop en asbestsanering waren in 2017 niet meegenomen. Nu is hier 0.4 MEuro voor opgenomen. Die zaten in de aankoop van de kerk in gesloopte staat die 2 ton meer kostte.
  7. De kosten voor de inrichting van de openbare ruimte waren in 2017 niet meegenomen. Hiervoor is nu een bedrag van 0,2 MEuro opgenomen.
  8. Ook voor de overige kosten was in 2017 geen budget opgenomen en nu een bedrag van 0.36 MEuro.
  9. Tenslotte de optie voor een inschuifbare tribune was niet opgenomen in 2017. Nu is hiervoor een optie om dit voor 60 000 Euro meer te realiseren. 
  10. In 2017 werd er niet over btw gesproken, nu is dit expliciet aangegeven. 
  11. In 2017, was de footprint van het gebouw groter en de mogelijkheden minder.
  12. En hadden we met nog onbekende kosten voor archeologisch onderzoek te maken, wat nu niet het geval is.

Samengevat. Als je financieel de plannen van 2017 en 2020 vergelijkt zijn deze nagenoeg identiek. Echter zijn nu alle kosten meegenomen en inzichtelijk gemaakt. En als je bedenkt dat de bouwkosten over de afgelopen jaren met meer dan 20% gestegen zijn, is dit een knappe prestatie.

Het CDA staat vierkant achter de voorgestelde plannen. Het voldoet aan alle eisen die we gesteld hebben. Nu niet doorpakken zal wederom leiden tot het uitstel van een goede oplossing van veel maatschappelijke, culturele en sociale instellingen en verenigingen.  En zal wederom tot het verspillen van veel geld leiden. Alle vorige hebben ons meer dan 1 MEuro gekost. En wat hebben we hiervoor gekregen: een heleboel gepraat en vooral heel veel ergernis. 

Toch hebben we ook een paar vragen voor de wethouder:

  1. In de krant was te lezen dat het bestuur van het Vestzaktheater zich niet helemaal gehoord voelde, kan de wethouder aangeven of het bestuur de bezwaren vooraf met de wethouder heeft gedeeld? En als ze dat gedaan hebben, wat hierop de reactie van de wethouder is geweest? 
  2. Heeft er een afsluitend gezamenlijk overleg plaatsgevonden met alle partners waarin men met elkaar de pijntjes kan verdelen? Die bereidwilligheid is er namelijk altijd geweest. 
  3. Wordt er nog gekeken naar het huisvesten van een commerciële partner voor het inbouwen van  meer financiële zekerheid? Een zorgpartij bijvoorbeeld. Huisartsen/tandartsen zijn al enkele keren genoemd.  

En tot slot, iedere partij mag zichzelf in de spiegel aankijken en zich afvragen, wil ik nu dit dorpshuis eindelijk realiseren, wil ik het beste voor het dorp, of voer ik politiek voor het politiek voeren.

Dit artikel is geschreven door Camille Limpens voor CDA-Son en Breugel (juli 2020)