Beschermd wonen

De hand in eigen boezem steken

1. Je zorgt voor jezelf

2. En anders wordt er voor je gezorgd

3. Je draagt bij aan het geheel en

4. We laten de wereld beter achter

Dat zijn de 4 waarden waarvoor het CDA staat en waar we ons betoog mee zijn begonnen in de laatste Raadsvergadering op woensdag 23 januari jl. Het zijn ook de waarden die we veelvuldig terug hebben laten komen in onze Pecha Kucha presentatie op 14 maart 2018. Veel lokale politici waren toen aanwezig in het Vestzaktheater om een veelbelovende presentatie voor de verkiezingen te houden. We zetten toen allemaal ons beste beentje voor om onze inwoners te laten zien wat voor goede plannen we allemaal wel niet voor hun hadden. Maar kijk waar we nú staan; er was deze week een éxtra Raadsvergadering nodig over het proces rondom Beschermd Wonen. De vijfde keer binnen 2 maanden dat dit onderwerp in een commissie- of raadsvergadering besproken werd.

Intussen lijkt het niet eens zo veel meer te gaan over die voor ons zo belangrijke inwoners, daar zitten we allemaal redelijk over op één lijn en lijken we er wel uit te komen met elkaar: zie de gezamenlijke motie die we in de een na laatste Raadsvergadering hebben opgesteld Maar het lijkt intussen veel meer te gaan over óns: de Raad, het College en Gemeentelijk bestuur. Er is zelfs een motie van wantrouwen ingediend door de oppositie tegen een wethouder. Maar laten we ónszelf nu éérst eens in de spiegel aan kijken en evalueren wat beter kan of simpelweg beter móet!

Want hoe je het ook wendt of keert, uiteindelijk is in de uren dat wij over dit onderwerp gesproken hebben in de Raad, geen enkele grotere mate van duidelijkheid ontstaan en zijn er geen onzekerheden weggenomen bij deze kwetsbare groep mensen. Ook in de vergadering op 23 januari ging het hier weer niet over. En dat is jammer, want duidelijkheid en antwoorden: dat is wij deze kwetsbare mensen, zéker na alles wat er gebeurd is, meer dan schuldig zijn.

Het dossier Beschermd Wonen: een dossier dat op de allereerste plaats vooral voor de 19 cliënten van de Molen- en Heistraat en hun ouders van groot belang is. Een project waar de gemeente erg blij mee is, maar waar de gemeente géén formele rol in speelt. Immers, nadat het CMD een indicatie afgeeft, kan de client zelf een zorgaanbieder kiezen en deze zorgaanbieder ontvangt het geld van de gemeente Eindhoven om de zorg ook daadwerkelijk te verlenen. In Son en Breugel is een stichting opgericht: Stichting Doorpakken Wonen welke de ambitie heeft om Wonen en Zorg te combineren voor jonge mensen met een stoornis in het Autisme Spectrum. Medio 2017 is dit project concreet gedefinieerd en opgezet middels contract afspraken met Woningstichting Thuis en zorgaanbieder Regionaal Autisme Centrum (RAC).

Formeel dus geen rol voor de gemeente: Als echter de centrumgemeente Eindhoven de Zorgbudgetten met 30% omlaag brengt én voor de Zorgaanbieders budget plafonds instelt, komt onze zorgplicht naar onze bewoners in gevaar en zijn we verplicht naar hen toe hier een actieve rol in te gaan spelen.

Twee maanden geleden….. De Raad moest jammer genoeg uit de kránt lezen dat er een issue was met het Beschermd wonen project! Nadat dit onderwerp in de commissie Burgerzaken besproken was, had de wethouder toegezegd zich hier hard voor te maken en de raad/commissie zo nodig wekelijks over de voortgang te informeren. Dat is NIET gebeurd.

Zoals geschreven, zijn we intussen een aantal vergaderingen verder en hebben we veel uitleg en informatie van diverse partijen ontvangen. Ook de inspreekbeurten van de Stichting en betrokken ouders waren verhelderend.

Het CDA wil echter níet minutieus gaan uitpluizen wat de wethouder wél of niet en wanneer gedaan zou moeten hebben. Achteraf is het altijd gemakkelijk om te zeggen wat we hadden moeten doen. We willen niet gaan uitpluizen of alles wat gezegd, geschreven en gedaan is tot achter de komma juist is. Want wij, als CDA, vinden dat we allemaal tekort schoten, ook de Raad:

Hebben wij als Raad een duidelijke opdracht meegegeven aan het college? Hebben wij als Raad de juiste kaders gesteld, hebben wij de wethouder opgedragen om op een afgesproken datum met een plan van aanpak te komen, inclusief communicatieplan naar alle betrokkenen en de Raad/commissie Burgerzaken? Nee…We hebben als Raad/commissie niet duidelijk gemaakt wat we van de wethouder verwachtten.

De wéthouder heeft echter helaas ook nagelaten een procesplan op te stellen en klip en klaar aan te geven welke acties hij zou nemen, wat hij kan toezeggen en wanneer hij de raad/commissie zou informeren.

Het staat als een paal boven water dat de wethouder had moeten aanvoelen dat de Raad in zijn geheel, dit onderwerp buitengewoon belangrijk vindt en verwachtte dat er een plan lag waarover zij periodiek van de voortgang op de hoogte gesteld wilde worden. Het ontbreken van dat plan van aanpak, inclusief een communicatieplan naar de Raad en betrokken partijen en de vervolgens onduidelijke informatie over dit onderwerp heeft bij velen tot frustratie geleid. Maar vooral bij de clienten tot onzekerheden wat de toekomst hen zou brengen. De cliënten… onze inwoners….. Hun eigen inspreekbeurten waren dan ook buitengewoon dapper en indrukwekkend.

De “beruchte” raadsvergadering van 20 december 2018: het doel was om als Raad eenduidig uit te spreken dat er álles aan gedaan moest worden om de cliënten te garanderen dat ze in de toekomst dezelfde zorg zouden ontvangen als nu het geval is. We sloegen de plank volledig mis. Het ontbreken van openheid tussen oppositie en coalitie, het spreken over proces, hoewel het om de steun en inhoud moest gaan, het ruzien over procedures en reglementen verdient wat betreft het CDA geen schoonheidsprijs. En veel erger nog: resulteerde in alleen maar nóg meer onzekerheid voor deze kwetsbare jongeren.

Samengevat is er veel gebeurd: Teveel veronderstellingen en aannames door Raadsleden, onhandige en te late communicatie door de wethouder, snelle en emotionele conclusies door vele partijen, slechte communicatie van het RAC over de ingangsdatum en zo kunnen we nog wel even doorgaan.

Maar….. Er is uiteindelijk wél veel onduidelijkheid weggenomen. We hebben wél gezamenlijk een goede motie ingediend. Er zijn ook ouders die wél tevreden geluiden laten horen. En het lijkt erop dat uiteindelijk ook voor de 19 jongeren van het project begeleid wonen, wél een oplossing komt.

In het coalitieakkoord hebben we verwoord dat we vorm willen geven aan bestuurlijke vernieuwing en dat hebben we nu als Raad gedaan door een werkgroep nieuwe bestuursstijl daarvoor op te richten. Voor het CDA geldt (en wat ons betreft niet alleen voor dit dossier):

* Laten we gezamenlijk als raad optrekken en werken aan het beste voor onze inwoners,

* Laten we niet denken in oppositie en coalitie,

* Laten we hard op de inhoud en zacht op de mens zijn,

* Laten we heldere kaders en verwachtingen van ons, als raad, naar het college uitspreken

* Laat het college helder communiceren in wat zij gaan doen: welke stappen, welke betrokkenen, in welk timeframe EN wanneer ze de Raad en commissie informeren. Met andere woorden: wat kunnen we wanneer verwachten? Met deze informatie kan de Raad het college controleren tegen een vooraf afgesproken en vastgelegde meetlat,

* Laten we een grotere mate van vergaderdiscipline in acht nemen.

Laten we naar de toekomst kijken en leren van dit dossier. Laten we erop vertrouwen dat met hulp van de raadswerkgroep ‘nieuwe bestuursstijl’ we raadsbreed werken aan een betere samenwerking. Laten we doen waar we gezamenlijk naar streven: onze taak als Gemeenteraad goed uitvoeren. We hebben een volk vertegenwoordigende, kader stellende en controlerende taak. Laten we als Gemeenteraad de hand in eigen boezem steken en met een positieve insteek blijven werken voor ál onze inwoners!!! Het CDA heeft in ieder geval volledig vertrouwen in deze Raad en in dit college!!